Scenariusz gry terenowej do samodzielnego przeprowadzenia inspirowany jest życiem i twórczością Marii Pawlikowskiej – Jasnorzewskiej. W swoim bogatym życiu artystka podróżowała po Europie w poszukiwaniu inspiracji, emocji, doświadczeń i relacji, które mogły pomagać jej w tworzeniu. Każdy punkt gry to inny moment podróży poetki a zadanie na nim realizowane nawiązuje do charakteru miejsca lub sytuacji, w których znajdowała się bohaterka gry. Punkty mogą być zaliczanie w dowolnej kolejności. W adaptacji scenariusza warto kierować się swoimi osobistymi preferencjami oraz możliwości realizacyjnymi instytucji. Udanej lektury i gry.
Start!
Miłość
Nie widziałam cię już od miesiąca.
I nic. Jestem może bledsza,
trochę śpiąca, trochę bardziej milcząca,
lecz widać można żyć bez powietrza!
Co dostają uczestnicy:
- kartę gry wraz z mapą pomagającą odnaleźć kolejne punkty gry
- instrukcję i podsumowanie zasad
Zasady gry:
- Każdy gra we własnymi tempie,
- Punkty zaliczamy w dowolnej kolejności,
- Nie liczy się czas przejścia, nie ma punktacji,
- Jeżeli jakiś punkt się Wam bardziej spodoba możecie spędzić w nim więcej czasu,
- Po zaliczeniu wszystkich zadań poszukaj punktu finałowego – Anglii.
Punkt Kossakówka
Zadanie:
Uczestnik dostaje wykreślankę w której ukryte są nazwy ptaków i ziół, musi je znaleźć. O ile możliwe – uczestnicy mogą odbyć medytację w przyrodzie, kładą się na kocu na trawie i “słuchają jak rośnie trawa”. Lokalizacja może odbywać się naturze (o ile możliwe) lub w książkach – na ilustracjach, w indeksach i słownikach.
- rudzik – 1
- szpak – 2
- kos – 3
- skowronek – 4
- sójka – 5
- sroka – 6
- krokus – 7
- mięta – 8
- rumianek – 9
- mniszek – 10
- pokrzywa – 11
- lawenda – 12
Paryż
Czarownicy Paryża
Na rue Pigalle, w małym hotelu,
wciśniętym w sklepy z sałatą,
madame Kahl czyta listy zapieczętowane i bierze
za to sto franków.
W ulicy Fromentin, la mére Duval
wróży z fusów od kawy.
Wzdycha nad tobą. Mówi to, o czem chciałeś zamilczeć.
Kawa pachnie w nieciekawym
jej pokoju.
Na rue de l’Echiquier, czarnoksięska Girard,
w saloniku strojnym w malowane osty,
opowiada po cichu to, o czem chciałbyś zapomnieć.
Zna cię lepiej od siostry
rodzonej.
Zna, pocieszy, jak matka pomoże.
Poleci cię dżinnów potężnej mafji.
Twojego krzywdziciela dreszcz wspomnień przeniknie
gdy wspólnie przekłujecie serce fotografji
przeklętej.
Na bulwarze Haussmanna mieszka medjum Sarah.
Patrzy w kulę z kryształu i widzi twoje dzieje.
Podmalowanem okiem mierzy czasy przyszłe.
W Paryżu dzieją
się cuda.
(…)
Medjum Zinah po polsku do ciebie od progu przemawia.
Widzi nad tobą koło świetlane. Każe ci żyć nadzieją.
„Idź cicha muzyko słodka spokojnie przed siebie.
Gwar ścichnie, wówczas usłyszą cię ci, który umieją
słuchać.“
(…)
W głębi dziedzińców, na prawo, na lewo, w mansardach i piwnicach,
czarodzieje Paryża czatują jak senne ropuchy,
jak węże zielone, jak sowy, pierzaste i ciche nokturny,
jak na krużgankach Nôtre Dame de Paris, śpiczastouche
potwory…
Zadanie:
Spośród kart tarota lub Dixit wybierają trzy karty i piszą lub malują wróżbę. Muszą pomóc fotografowi, który bierze udział w konkursie na najbardziej paryskie zdjęcie. Mogą np. stworzyć z siebie wieżę Eiffla lub Mona Lisę w obrazie lub inne paryskie skojarzenie z pomocą rekwizytów.
Grecja
Epitafium
Myślę o tobie, Safo,
Tu, u wrót Hellady,
Gdzie mnie noc gwiazdomorska z przeszłością jednoczy…
Zrywam dla ciebie kilka róż, gwiaździstych, bladych —
„A słodszy zapach róży
Gdy zerwana w nocy…“.
Zadanie:
- Uczestnicy robią swój obraz z bratków i róż.
- Dostają kartkę a5, wybierają kwiatki, robią kompozycję, kładą pergamin i obstukują młotkiem.
Turcja
Daleka podróż
O świcie Słońce stoi w zielonym bazarze
sprzedając złote noże i wrzące topazy –
i zasłania śmiech pusty palmowym wachlarzem,
i mówi ci: „Dzień dobry – jestreś w Azji, w Azji…”;
Południe w białym stroju z brylantową listwą,
w turbanie pozwijanym z dalekich fantazzji
składa ręce na piersiach i błaga: „Weź wszystko
i skryj głęboko w sercu – jesteś gościem w Azji…”;
A wieczorem przez okno, mimo muszarabii,
wpada z księżycem w zębach Mrok drżący w ekstazy
i szepce: „Odddaj mi się, a potem mnie zabij
złotym sztyletem słońca! Jesteś w Azji, w Azji…”;
Zadanie:
- Rozpoznać po zapachu i wyglądzie przyprawy, wpisać ich nazwy na karcie.
- Zważyć dwa kilo kaszy i suszonych owoców na zabytkowej wadze.
Zakopane
Ptaki wiosenne
Ptaszek na sztachecie
sąsiedniego ogrodu
piłuje szklaną piłą
piosenkę żałosną.
Przed chwilą grał na flecie
z melodyjnego lodu,
lecz słońce flet stopiło
i w kroplach rozniosło.
Tam znowu inny, wyżej,
uparcie jak chińczyk
kiwający głową
trzęsie dzwonkiem ze szkła.
Krokusy rosną, chyże,
w kolorowej słodyczy,
jakby na ziemię płową
cała tęcza zeszła.
Trawa wzrasta nagle,
jak ciągnięta ręką,
pachną niewidne kwiaty,
powietrzne balsaminy,
a kos w czarnem gardle
toczy nutę mięką,
zaczerpniętą przed laty
w studni Meluzyny.
Zadanie:
Uczestnicy mają na karcie gry onomatopeje głosów następujących gatunków:
– pójdźka – Pójdź, pójdź w dołek pod kościołek
– trznadel – Nie będzie suchej kobyle niiiiiiic
– drozd śpiewak – Kita-lis kita-lis kurę, zjadł kurę-zjadł mam pieska burego, poszczuję
go huź-go huź-go
– trzciniak – Ryba-ryba-ryba rak-rak-rak świerzbi-świerzbi-świerzbi drap-drap-drap
stary-stary-stary kit-kit-kit
– jaskółka dymówka – Uszyłabym ci rękawiczki, ale nie mam nici
– słowik rdzawy – podrap – podrap – podrap gdzie – gdzie – gdzie – gdzie – gdzie tuu
– tuu – tuu – tuu eee – eee – eee
Słuchają po kolei głosów z głośniczka. Ich zadaniem jest dopasowanie onomatopei do głosu i nazwy.
Finał! Anglia
Wieczór gwiaździsty
Kwitnących klombów nocna szaruga
Niebo. W zenicie: Lutnia
A tam znów błysła Wenus, najjaśniej…
Ja nie mam gwiazdy. Moja to smuga
Po meteorze, blada i smutna,
Bo wie, że gaśnie…
Zadanie:
Uczestnicy układają swój własny wiersz pożegnalny dla Marii lub tworzą własną pracę plastyczną inspirowaną jej twórczością. Na koniec wszystkie prace zbieramy w formę instalacji przestrzennej – planetoidę. Podobnie jak w historii, w której odkryta w 1982 planetoida została nazwana Maria na cześć autorki.
Autor: Marcin Mitzner